Erken çocukluk dönemi, bireyin tüm yaşamına yön verecek temel duygusal ve psikolojik yapıların şekillendiği bir evredir. Bu süreçte çocuk kendine, çevresine ve dünyaya dair ilk inançlarını oluşturur. Özellikle 1–3 yaş döneminde çocuklar “Ben kimim?” ve “Neleri yapabilirim?” sorularına ilk yanıtlarını verirler.

Bebeklik döneminde temelleri atılamayan “güven duygusu”, bireyin tüm yaşamını şekillendirir. “Dünya güvenlidir” algısının yerini, kronik bir belirsizlik ve tehdit algısı aldığında yaşam, kusurlu bir temel üzerine inşa edilir.

İnsan gelişimi, erken dönem yaşantıların şekillendirdiği çok katmanlı bir yapılanma sürecidir. Bu yapılanmanın temelinde, yaşamın ilk yılında filizlenmeye başlayan “temel güven” duygusu yer alır. Bebek, henüz dilsel ve bilişsel kapasitesi gelişmemişken bakım verenle kurduğu etkileşimler aracılığıyla çevresinin öngörülebilirliğini, kendi ihtiyaçlarının karşılanabilirliğini ve ilişkinin sürekliliğini deneyimler. Bu erken deneyimler, bireyin hem kendilik algısının hem de diğer i

İnsan ilişkilerini anlamak için doğaya bakmak yeterlidir. Çünkü biz doğadan ayrı değiliz; onunla aynı yasalara göre çalışıyoruz ve doğanın bir parçası olarak gelişimimiz doğanın ritmine çok benzer.

Sınav kaygısını yalnızca öğrencinin zayıflığı, hassasiyeti ya da heyecanı olarak görmek eksik kalır . Sınav, bazen öğrencinin içinde uzun zamandır dolaşan daha geniş bir huzursuzluğun toplandığı yerdir.

Sınav yılında ebeveynlik çoğu zaman iki uç arasına sıkışıyor: Öğrenciyi tamamen serbest bırakmak ya da sürekli sıkı bir kontrol. Oysa çoğu öğrenci için gerekli olan şey bu iki ucun ortasındaki çizgi olan üçüncü bir tutumdur: Yapı kuran ama çocuğun özne oluşunu yok etmeyen bir eşlik ediş.

Eğitim üzerine konuşurken çoğu zaman kendimizi rahatlatacak cümleler kuruyoruz. “Elimizden geleni yapıyoruz”, “şartlar böyle”… Ama gerçek şu ki, gözümüzün önünde büyüyen bir sorun var ve biz çoğu zaman sadece yön değiştirerek ondan kaçtığımızı sanıyoruz. Bugün en temel meselelerden biri fırsat eşitsizliğinin normalleşmesi. Özellikle özel okulların “güvenlik” üzerinden yaptığı reklamlar, bana göre bu sorunun en çarpıcı göstergesi. Çünkü güvenlik bir ayrıcalık değildir; her çoc

Eğitimde sorunları konuşmak kolay. Eşitsizlik var, müfredat yetersiz, okullar ayrışıyor, çocuklar motivasyon kaybı yaşıyor… Bunların hepsi doğru. Ama artık daha zor olanı konuşmamız gerekiyor: Peki biz ne yapacağız? Çünkü çocukların en büyük ihtiyacı sadece iyi bir okul değil: Anlam. Yön. Değer üretme hissi.

Sınav yılı yalnızca öğrencinin bireysel mücadelesi değildir; aile, öğretmen ve çocuğun aynı gerçeğe birlikte bakabildiği ortak bir eğitim alanıdır

Çocuğun Eğitim Sürecini Yanlış Okuduğumuzda, Öğrenmenin göründüğü gibi işlemediği üzerine