Ozan Rona

Sınav kaygısını yalnızca öğrencinin zayıflığı, hassasiyeti ya da heyecanı olarak görmek eksik kalır . Sınav, bazen öğrencinin içinde uzun zamandır dolaşan daha geniş bir huzursuzluğun toplandığı yerdir.

Sınav yılında ebeveynlik çoğu zaman iki uç arasına sıkışıyor: Öğrenciyi tamamen serbest bırakmak ya da sürekli sıkı bir kontrol. Oysa çoğu öğrenci için gerekli olan şey bu iki ucun ortasındaki çizgi olan üçüncü bir tutumdur: Yapı kuran ama çocuğun özne oluşunu yok etmeyen bir eşlik ediş.

Sınav yılı yalnızca öğrencinin bireysel mücadelesi değildir; aile, öğretmen ve çocuğun aynı gerçeğe birlikte bakabildiği ortak bir eğitim alanıdır